Daar zult u het mee moeten doen

De maand november heeft veel weg van “D-Day”, als het gaat om spectrumallocatie. De World Radio Conference houdt haar drie-jaarlijkse vergadering. Deze keer staat de allocatie op de 700 MHz flink in de schijnwerpers. En hoeveel 700 MHz spectrum komt er voor “Public Protection and Disaster Relief”?

Tien jaar geleden maakte ik kennis met een Amerikaans-Europees project, met de naam “project MESA”. Dit project had de specificatie van “next generation” mobiele breedband technologie voor PPDR op het oog. Het is bijna gênant om te zien dat gebruikers datasnelheden van 2Mbps al gezien worden als “broadband”.

Hoewel tien jaar oud zit er nog steeds achter de specificatie van project MESA een interessante basis. Voor een inschatting voor de behoeften aan bandbreedte en spectrum werkt het project een scenario uit. Dit scenario is een grootschalig treinongeluk, met alles uit de kast: politie, brandweer, geneeskundig, maar ook inspectie robots met live video links, expert teams, body sensor systemen, helikopters voor observatie, etc. In totaal verbruiken de hulpverleners in totaal circa 100 Mbps voor communicatie. En dat alles op een oppervlakte van één vierkante kilometer.

Een flinke bandbreedte, maar eerlijk gezegd valt het me mee. De teller voor LTE-Advanced staat op 300 Mbps in de downlink en 50 Mbps in de uplink. Met vooral uplink verkeer in het scenario haalt LTE-A het nog niet als alles via één cel zou verlopen, maar met een klein aantal cellen is het al haalbaar.

De benodigde bandbreedte realiseren is dus in principe geen probleem, maar er zit natuurlijk wel een uitdaging op garantie. Zoals het scenario ook tekent is er veel publiek die ook allemaal mobiele bandbreedte zal willen benutten in dergelijke gevallen. En dan hebben we het in potentie over een veelvoud van deze 100 Mbps, en daar is geen ruimte voor.

Daarnaast, om 50 Mbps in één cel te realiseren heeft LTE-A 2×20 MHz aan bandbreedte nodig. Een daar komt andere adder onder het gras vandaan. Het lijkt erop dat de PPDR sector maximaal 2x8MHz aan bandbreedte krijgt op de 700 MHz. In de basis is het nog steeds een zeer bruikbare hoeveelheid, maar onvoldoende om al het verkeer via één basisstation af te handelen.

Is dat erg? Het zou makkelijk zijn, maar er zijn andere opties. De load verdelen over basis stations, het inzetten van ad-hoc netwerk oplossingen, of deels meeliften op publieke netwerken, het liefst met prioriteit, om er een paar te noemen. En zeker deels meeliften op andere netwerken is een essentiële optie waar we zeker mee aan de slag moeten.
Project MESA had in haar stoutste dromen 100 Mbps bij elkaar bedacht, maar met de techniek van nu kunnen we makkelijk een veelvoud ervan bedenken. Maar meer bandbreedte vullen is geen uitdaging. Het is wel een uitdaging om missie kritisch van wenselijk verkeer te onderscheiden als bandbreedte schaars is.

De WRC levert een beperkte allocatie op. En het is als de uitspraak van een rechtbank. Of je het leuk vind of niet, “daar zult u het mee moeten doen”. En daar kunnen we het mee doen.